Bir dağın qoynunda yaşıl çəmənlik,Dəniz öz rəngini gözündən alıb,
Çiçəktək ətri var, ətrafı sarıb.
Təbiət utanır ona baxanda,
Bu necə əndamdır, necə gözəllik.
Çiçəklər sıxılır kiprik çalanda,
Görəsən kim deyib ki, biz gözəlik?
Məgər İlahinin bu yaratdığı,
Möhtəşəm varlığı görmürlər onlar?
Yuxarıdan baxıb bu gözəlliyə
Dayana bilməyib əriyər dağlar.
Kimsə bilmədi ki, billur yanağa
Gözlərindən yaşlar niyə süzülür.
Bu ecazkar mələk, bu gözəl pəri,
Kimdən inciyibdir, nəyə üzülür.
Kimdən inciyib o gözəl pəri?
ОтветитьУдалитьGözəllikdə heyran edən gülləri.
Niyə gözlərindən yaşlar süzülür?
İncitek gözden yanağa düzülür?
Qəlbinə toxunub birisi yaman,
ОтветитьУдалитьDərin yalnızlığa qərq edib onu.
İndi onun üçün donacaq zaman,
Zalım olacaqdır taleh oyunu.
Bırakılmış bir kızın hazin hıçkırıkları…
ОтветитьУдалитьSevdiğim, kemençede titretiyorken yayı,
Bülbül sustu, unuttu o eski ağlamayı.
Öyle sandım ki gökte kızıllık sardı ayı,
Sevdiğim, kemençede inletiyorken yayı…
Ağaçların dalları saygılarla eğildi,
İçimden çarpıntıyı, gözümden yaşı sildi,
Böceklerin sesleri birdenbire kesildi,
Sevdiğim, kemençede söyletiyorken yayı…
Ayın on dördü gökte yavaşça yükselince,
Bir bağlama başladı önceden ince ince …
Birdenbire gürleşip kemençeye karıştı,
Biri coşkun bir öfke, biri bir yalvarıştı.
Birini inletirken bir kadının elleri,
Birinde bir erkeğin kırılmış emelleri…
Sonra kemençe sustu… Yalnız kaldı bağlama,
Çalkalanarak diyor ki: “Boşunadır, ağlama!”
Kemençen, bağlamam ve … Gönüllerimiz kırıktır;
Her tatlı sevişmenin sonu bir ayrılıktır…
Gök onun kadar derin , o gök kadar berraktı,
Biraz sonra nazik ay bizi yalnız bıraktı…
Bu ayrılık çağının hicranını bir düşün,
Beni hala yakıyor tadı en son öpüşün!?..
Hazin hıçkırıkları bırakılmış bir kızın,
Hatırlattı bütün o eski ayrılıkları.
Söndürür neşesini gönlümüzdeki hızın,
Bırakılmış bir kızın hazin hıçkırıkları…