SEVGİ OXU

Bir cahan sultanı olsam nə fayda,

Sənin gözlərinə həsrət qalmışam.

Üzün canlandıqca ox durmur yayda,

Duran yerdə qəlbi oda salmışam.

Dünya malı deyil, inan gözümdə,

Gül ətrin düşəndə yadıma mənim.

Qəlbim darlıq edir sanki köksümə,

Bəla tək düşübdür canıma sevgin.

Ondan qurtuluş yox bir daha mənə,

Hissin zəhər kimi qanımda gəzir.

Atdığın ox dəyib vuran qəlbimə,

İndi yeni qurban, yeni ov gəzir.

İNANSAQ da, İNANMASAQ da...

Həyat bir filmdir. Ssenarisi Allah tərəfindən yazılan bir film. Bəzi kardlar ağ-qara, bəzi kadrları isə rəngli olan filmin baş rolları əvvəlcədən paylanır. Filmin gedişatında isə epizodik rollar müxtəlif şəxslər arasında paylanılır. Və bəzən epizodik rolu oynayan şəxs öz rolunu o qədər effektli, yaddaqalan oynayır ki, düşünmədən ona baş rolu vermək istəyirsiniz. Amma bu o qədər də asan deyil. Rejissoru özünüz olmayan bir filmin kastinqini necə keçirə bilərsiniz axı?...

Həəə... Bu yerdə depresiyaya uğrayır, taleyin Sİzə necə acımasız oyun oynadığını düşünürsünüz. Lakin məyyus olmağa dəyməz, çünki hər birimizin həyat filminin rejisoru olan böyük Allah ssenarini və filmdə rolları paylaşacağınız şəxsləri mükəmməlcəsinə seçib. Siz, biz, onlar buna inansaq da, inanmasaq da...

SIĞINDIĞIN LİMAN MƏN OLARDIM KAŞ

Sığındığın liman mən olaydım kaş,

Sənə dəstək olub, ümid verərdim.
Gözündən axdıqca damla-damla yaş,
"Ürəymə axsın" deyib silərdim.

Sənin son ümidin kaş mən olardım,
Güvənərdin mənə bir körpə kimi.
İkimizə bir yolu arar tapardım,
Qaranlıq dənizdə bir mayak kimi.

Sənin ilham pərin kaş mən olardım,
Mənə həsr edərdin o şeirləri.
Mən durduqca yalnız mənə yazardın,
Qısqanardı məni el gözəlləri.

Nə sən mənim oldun, nə də mən sənin.
Gücünü itirdi hər şer, hər söz.
Limandan ayrıdlı budur son gəmi,
Arxasınca baxır iki nəmli göz.

ПОДЛУННЫЙ МИР

Подлунный мир, как тесен он.
Мешают все друг другу.
И жалобный порою стон,
Не слышен даже другу.

Ты голоден, а твой сосед
Не ест ведь что попало.
И не найти истины след,
Его давно не стало.

Ей нечем наготу прикрыть,
Ты ж брендами тут бредишь.
Ему и на метро не сесть,
Ты ж в лимузине едешь.

Тот кто не работал, тот не ест,
Читали в разных книгах.
Перед глазами хаос ведь,
Но изменить не в силах.

UNUT MƏNİ

Məni unutmağın mümkünmü səncə,

Özün də bilmədən gizlicə sevdin .

Özünü unudur insan sevincə,

Niyə ürəyində mənə yer verdin?

Dəyərin bilmədim mən bu zirvənin,

İstehzayla gülüb keçdim yanından.

Kimsə qədrin bilməz sevən ürəyin,

Ta ki, ayrılmasa ruhu canından.

Kaş məni unutmaq mümkün olardı,
Yenidən həyata sarılardın sən.
Bəlkə bax o zaman, dünya durardı,
Bir qədr bilməyi öyrənərdim mən.

SEVGİNİN RƏNGİ

  Bilirsən, bəzən mənə elə gəlir ki həyatda hər şeyin bir rəngi var: dinlədiyimiz musiqinin, sözlərin, havanın, münasibətlərin və hətta keçirdiyimiz hisslərin. Lakin ən mürəkkəb rəng ahənginə bir tək sevgi hissi malikdir. Sevgimiz qarşılıqlı olduğunda dünya bizim üçün günəşin rənginə boyanır. Hər birimizin ürəyinin heç vaxt qızınmadığı guşəsi vardır. Qarşılıqlı sevgi yaşadığımızda günəşin rəngi qəlbimizin ən gizli və qaranlıq güşələrini işıqlandırır, isidir. Sevdiyimiz bizi artıq  sevməyəndə bizi əhatə edən hər bir əşya öz rəngini itirərək boz rəngə boyanır və gəlbimizin hərarəti get-gedə düşdüyündən ürəyimiz buz parçasına dönür. Ən qəribə rəng çaları isə sevə-sevə ayrıldıqda baş verir. Xatirələri fikrimizdə canlandırdıqda qızılı, narıncı rəng çalarları canlanır, bir anda qəlbimiz çırpınmağa cəhd göstərərək üstünün buz bağlamış qatı çat qoyur. Lakin, gözlərimizi açdıqda həqiqətlə üzləşirik və hər yanın hələ də boz rəngdə olduğu reallığı ilə yenidən qarşılaşmalı oluruq. 

КОГДА НИБУДЬ, НАВЕРНЯКА...

Когда нибудь, наверняка,
Ты скажешь: Как была близка
К моей душе твоя душа,
Как нужен был мне запах твой
И созданный тобой покой...

Я тихо, нежно повторюсь,
Что больше на тебя не злюсь.
О том что, все ж люблю тебя
И вспомнятся вдруг те года,
Когда со мною были Ты
и вечная моя тоска.

Его не всем дано понять

Могуч, свиреп и груб душой.
Как ветер злой, непримирим.
Ведет борьбу вечно с собой,
Как заповедь - непогрешим.

Он с виду мрачен и умен,
Привык решать все сам.
Душой же слаб он, не силен
Совсем простой пацан.

Его не всем дано понять,
Его не уловить.
И стукам сердца внять его,
Иль пыл угомонить.

Сыграть на струнах злой души
Его мне удалось.
Найти песчинки доброты,
Что в сердце не срослось.

Ты, ты, ты.....

Ты слеп. Не видишь красоты,
Что проросла вокруг.
Ты глух. Не слышишь слов любви,
Что произносят вслух.
Ты нем. Не можешь вслух сказать,
Двух слов ты о любви.
Ты врун. Сумел наврать себе
Что там не говори.
Ты жизнь. Ты смог дать веру в жизнь,
Да и в саму себя.
Ты смерть. Как жить теперь скажи,
Лишь с пеплом без огня.

Tək özünü deyil, məni də düşün

Tək özünü deyil, məni də düşün

Asılı qalmışam səadətindən.
Artıq vacib deyil geri dönüşün,
Qurtula bilmirəm əsarətindən.

Tək özünü deyil, məni də düşün
Mən özüm özümə sirdaş olmuşam.
Üzümdə təbəssüm, gözümdə hüzn
Sənin varlığına həsrət qalmışam.

Toplaram özümü günün birində,
Unudulub gedər şirin gülüşün.
Həyatından bir çox qadın keçsə də,
Arada-sırada məni də düşün.

НЕВОЗМОЖНО

Невозможно, чтобы мать ненавидела ребенка.
Невозможно, чтобы ночь не сменила как то день.
Невозможно стать умней без единого урока,
Невозможно, чтобы в солнце не сопровождала тень.

Невозможно без любви счастье в жизни познавать,
Невозможно мудрым быть и на жизнь сетовать.
Я тебе еще скажу много того, без чего, невозможно
Жить, творить, жизнь вместе создавать.

Невозможно, например, вместе жизнь коротать,
Думать друг о друге нам и при этом не страдать.
Много есть чего, друг мой, невозможно изменить,
Невозможно, например, взять и перестать любить.

Я И ТЫ

Я способна вырвать сердце с корнями,

Я способна весь мир удивить добротой.
Я могу поразить не только словами,
И сердца покорять своей простотой.

Ты умеешь писать лишь умные вещи,
Но  в глаза и двух слов не можешь сказать.
Твои речи как горящие свечи,
Не способны согреть, могут лишь освещать.

Но я внемлю твоим красивым стихам,
И покой навевают твои умные речи.
Освещая вновь путь пусть не греют меня,
Но горят  постоянно эти милые свечи.

BƏLKƏ..

Bizi ayrı salan bu məsafələr
Hər gün bir az daha ayrı salacaq.
Qəlbləri göynədən xoş xatirələr
Bir gün boş xəyaldək bizi saracaq.

Saracaq problemlər dörd bir yanımı,
Ruhumun qidası bitib tükənər.
Qaytarmaq istərsən bəlkə zamanı,
Lakin harda səndə bu qədər hünər...

Nə mən ümid edim, nə də sən yorul,
Qoy əvəz eləsin bir birini günlər...
Nə mən odda yanım, nə də sən qovrul,
Bəlkə xatirələr puç olub gedər...

СЛУЧАЙНО

Мы с тобой случайно повстречались в жизни.
Так же ведь случайно разошлись пути.
Я не понимала, что это случайно
Думала нам вечно будет по пути.

Не бывает сказок, все было случайно,
Ты ведь не подумал полюбить меня.
Как бы не хотелось мне влюбиться тайно,
Так же не хотелось погубить тебя.

Каждая случайность, верь, проходит мимо,
Вслед оставив слезы и следы погрома.
Пусть случилось так, я рада , что любовь
Будет согревать нас вместе вплоть до гроба.

Ты режиссер судьбы

Ты режиссер судьбы, моей любви палач,
Сценарий твой жесток, там тихий стон и плач.
В конце фильма сего воскресну иль сгорю,
Напишешь за меня, распишешь мне судьбу

НЕЗАМЕНИМЫЙ

Говорят незаменимых нет
Я же вижу тебя не заменить.
Или слабое, тупое изречение
Стоит лишь другим мне заменить?
Ты един, тебе не будет равных.
Смысл, суть заложены в тебе.
Нет замен. Не буду искать странных я мужчин, что не ровня тебе.
В меру мил и в меру был жесток ты.
Справедлив как сам царь Соломон.
Ты умел слагать стихи без слов и,
Стрелял оружием  без патрон.