XOŞBƏXTLİK NƏDİR?

Xoşbəxtlik hardadır, səadət nədir?

Sualına mən cavab tapa bilmədim.

Bu dünyada yüz il ömür sürsəm də,

Xoşbəxtlik açarın tapa bilmədim.

Bəlkə də xoşbəxtlik bir yaz günəşi,

Bəlkə bir körpənin gülüşündədir.

Bəlkə də axşamlar xoş azan səsi,

Bəlkə də baharın gəlişindədir.

Bəlkə xoşbəxtliyin sirli açarı

Qarşılıqlı sevgi, ehtiramdadır.

Bəlkə bir möminin dualarında

Bəlkə divanənin kamanındadır.

Xoşbəxtlik hər kəsin pak niyyət ilə,

Özü qurduğu bir kiçik aləmdir.

Ümidin itirmə, sən gözlə onu,

Onun bir anı, bir ömrə bədəldir...

http://www.youtube.com/watch?v=B721sMqbWms

BİZİM ZƏMANƏ

Görəsən nə üçün dəyişib zaman?

İndi hər sevənə dəli deyirlər.

Ancaq vara, pula, birdə ki, yaman

Adamı olana boyun əyirlər.

Hanı bəs Leylilər, Şirinlər dövrü,

Hanı Qərib sazı, Fərhad külüngü,

Bəlkə bunlar haqqdı, bəldə də yalan?

Bəlkə də doğrudan dəyişib zaman?

Bəs onda şairlər nədən yazsınlar?

Məhəbbət önündə əyilən yoxdur!

Söyləyin haradan ilham alsınlar?

Sevib sevilməyi bacaran yoxdur!

Gəlin, qəlbi geniş, ürəyi təmiz,

Bir az da ürəkli olun insanlar!

Hər kəsi qəlbinə görə seviniz

"Varlığa nə darlıq" deyib atalar.

Birinin cibi boş, qəlbi böyükdür,

Birinin içi boş, cibi isə dolu.

Dünyanın əzəldən üzü dönükdür.

Kim göstərər bizə haqq, nahaqq yolu?

İnanın, inanın Siz vallah mənə

Məhəbbət hər şeyə qalib gələcək!

Leylini  Fərizə, Məcnunu İlham,

Şirini isə Afaq əvəz edəcək!

03.08.1999

Qeyd: Nəzərə alsaq ki, böyük şairin həyat yoldaşı Afaq Şirin obrazının prototipi olub, Afaq adının şerdə yer alması doğrudur.

AD GÜNÜN MÜBARƏK, QIZIM!

Bu dünyaya gəlişinlə mənim həyatımı büs-bütün dəyişən balaca varlıq, bu gözəl gündə sənə nəsihət vermək istərdim. İstərdim ki, həyatda əsl İNSAN kimi yaşayasan. Əsl insan, güclülərə güclü olduğu üçün əyilməyən, zənginlərə zəngin olduğu üçün həsəd aparmayan, öz çıxarları üçün haqqı nahaqqa verməyən kəsdir. Həyat yolunda bir addım atmazdan öncə qəlbinin səsini dinlə. Hər nə etsən ürəkdən et, güləndə qəhqəhə ilə gül, ağlayanda sızlanma, hönkürtü ilə ağla, sevəndə bütün varlığınla sev. Çətinlik qarşısında aciz olma heç zaman, həyat acizləri sevməz çünki. Alçaqların qarşısında başını daima dik tut. Hansı peşənin sahibi olursan ol, gördüyün iş mükəmməlliyi ilə seçilsin həmişə. İnsanların məhəbbətini və hörmətini qazanmağı bacar.

 Mübariz ol, mənim balam, həmişə mübariz ol!

Ölümün əlindən alacam onu..

Ölümün əlindən alacam onu,

Fələk də mənimlə bacarmayacaq.

Bir şama dəyməyən zəyif oyunda

Nə şah, nə piyada oynamayacaq.

Ölümün əlindən alacam onu,

Şirin xəyallarla ovudacağam.

Dünyanın sonuna bir gün qalsa da

Daim ürəyimdə yaşadacağam.

İTİL GÖZLƏRİMDƏN

İtil gözlərimdən, bivəfa yarım,

Bil ki, mən səninçün əşya deyiləm.

Özün görürsən ki, xarabdır halım

Önündə baş əyməm, kölən deyiləm.

Üstümə almaram bu vəzifəni,

Qürursuz yaşamaq mənimçün deyil.

Bir tək deyirəm ki, sevirəm Səni!

Sevib-sevilməksə qəbahət deyil.

Sən mənə nə Leyli, nə də Şirinsən.

Sən məni onlar tək sevə bilmədin.

Yenə də hamıdan mənə əzizsən,

 Heyif ki, qədrimi bilə bilmədin.

BU DÜNYANI NAĞIL BİLƏK

Ətrafımda olan gənclərin 90% daima darıxdıqlarından şikayət edirlər. Düşünürəm ki, buna əsas səbəb həyatlarının rəngsiz olmasıdır, buna isə səbəbkar, təbii ki elə həmin gənclərin özləridir. Sosial və siyasi aktivliyi qoyaq bir kənara, gənclərimiz gündəlik həyatlarına belə rəng  qata bilmirlər. Heç bir səbəb olmadan sevdiyinə çiçək alan neçə gənc tanıyırsnız? Tanışlarınızın arasında güclü yağış yağarkən qaçıb gizlənmək əvəzinə həzin musiqi altında rəqs edən tapılarmı? Bir oğlana bir tək gözəl şerlər yazdığı üçün aşiq olan nə çox qız tapmaq olar, görəsən?
Hər şey saxtalaşıb, adiləşib, cılızlaşıb. Oysa ki, bunlardır həyatımızı nağıla çevirən. Etdiyimiz hər hərəkəti ölçüb-biçmək əvəzinə, qəlbimizin səsinə qulaq verək. Bir insanı tənqid etməzdən öncə yaxşıca düşünək. Bir sevgini rədd etmədən əvvəl, gözlərinin içinə baxaq. Bu dünyanı nağıl bilək, nə etsək qəlbdən edək...

ANAMA

Anamın adıyla bağlıdır hər şey

Mənim həyatımda, mənim könlümdə.

Bütün varlıqlardan əzizdir Anam,

Onsuz istəmərəm qalım bir gündə.

Anamın sevgisi bir təmiz büllur,

Onun məhəbbəti təmənnasızdır.

Bala boy atdıqca analar solur,

Yaş işini görür, il amansızdır.

Mənim çiçək Anam, qurbanam sənə

Yüz nəğmə söylərəm, layiqsən minə.

Mən üçün əvəzsiz bir insansan ki,

Yolunda ölərəm mən gülə-gülə.

РОДСТВЕННЫЕ ДУШИ

Он был очень умным, талантливым и замкнутым человеком. Никто из его друзей никогда не знал о его проблемах и все считали его беспечным человеком. Но  вместе с  тем , он молча страдал. Страдал, потому что был одинок. Ни успехи в карьере, ни бесконечное количество дипломов, званий и наград, ни шумные вечеринки в кругу известных влиятельных людей и друзей  не могли заглушить чувства одиночества в душе.

Она была веселой, озорной, жизнерадостной и темпераментной.  Когда ей было плохо, об этом знал весь  мир, когда ей было  хорошо, она делилась счастьем со всеми.  У нее было все, что может пожелать себе человек, но в душе она была одинокой. Она знала, что где то далеко живет ее родственная  душа.

И вот однажды они встретились. Встретились в тот момент,  когда больше всего нуждались друг в друге. Ибо никто другой так не вникал в мысли другого, ибо никто другой не смог бы так украсить одиночество другой.

Но счастье длилось не долго. По воле злого рока вынуждены были они расстаться. Те, которым не суждено быть вместе, должны  покориться. И до сих пор каждый из них страдает в гордом одиночестве.   Но придет день когда каждый из них поймет, что одиночество удел сильнейших, это слабые жмутся к толпе..

ОН И ОНА

Любви тебе ждать не придется

Она сама заявит о себе.

Как только сердце отчаянно забьется

Как только Он повстретится тебе.

Его слова вдруг станут и твоими

С ним будешь ты считать себя в раю,

Его проблемы станут основными,

А боль его воспримешь как свою.

Ты будешь в него верить как в святого,

Его слова сочтешь ты за закон.

Ты его примешь сразу как родного.

Ведь он не кто-нибудь, ведь это Он!

ТЕБЯ Я ЗНАЮ

Тебя как я еще никто не знает,
Ты воплощение любви и красоты.
Ты словно ветер, что в облаках витает
Мой символ верности и чистоты.

Тебя я знаю, ты - неповторима.
Хоть и горда, но вот легкоранима.
То ты железо, то ветром гонима.
Но сердцу  моему ты все равно любима.

Как всю вселенную тебя не обозреть.
Как солнце свет тебя не уловить.
То ты понятна, то необъяснима.
Но несмотря на все,
Я буду тебя любить!!!

25.06.98

NAĞIL

ÜRƏK VƏ AĞIL

Bir zamanlar ürək və ağıl çox yaxın dost idilər. O qədər yaxın ki, bir birindən heç ayrılmırdılar. Fəsillərdən yaz idi. Çiçəklərin ətri quşların cəh-cəhi  valeh edirdi insanları. Ürək ağıldan tez oyanıb, havanın belə gözəl olduğunu görüb atdı özünü bayıra. “Gedim bir az gəzim, ağıl oyanana kimi qayıdaram eve”-deyib, düzəldi yola. Bizim bu azbilmiş ürək nə bilərdi ki, ən yaxın sirdaşı olan ağıldan ayrı düşmək belə baha başa gələcək ona. Nə başınızı ağdırım, bir az gəzib dolanıb evə qayıtmaq istəyirdi ki, elə bu an bir gözələ sataşdı gözləri. Gözəl də döğrudan gözəl id haaa, deyim sizlərə... Ürək dondu qaldı yerində, sonra birdən vurnuxmağa başladı, özünə yer tapa bilmədi, sanki  dünyada. Yaxınlaşdı Gözələ, əsə-əsə danışmağa başladı. Özü də nə danışdığını bilmirdi, amma heeey danışırdı. Dedikləri isə yer üzündə gəlmiş keçmiş ən gözəl şerlər idi. Gözəl şerləri dinlədi, amma bəyənmədi. (gözəldə Ağıl olmaz, belə yerdə deyiblər). Ağıl demişkən, bu arada Ağıl oyanıb hər yanda Ürəyi axtarırdı. Çox narahat idi Ağıl, axı Ürək itib-batardı onsuz. Ağıl can yoldaşını tapmaq üçün düşdü yollara. Çox keçməmiş gördü ki, Ürək dayanıb bir Gözəlin qarşısında şerlərdən üyüdüb tökür, Gözəl isə ona fikir vermir, Var-dövlətə qaş-göz edir. Hirsləndi Ağıl. Yaxınlaşdı Ürəyə, çəkdi qolundan. Niyyəti onu Gözəldən ayırmaq idi. “Sən hara, Gözəl hara?”- deyə bu yoldan döndərmək istədi onu. Amma gec idi. Ürək əldən getmişdi artıq. Gözəlin ona fikir vermədiyini görən Ürək, sıxılmış, çaatlamışdı artıq. Ağıl nə etsə də bacara bilmədi Ürəklə. Ona üz verməyən Gözəldən və ondan əl çəkmək istəməyən yeganə dostundan qaçdı Ürək. Dayanmadan qaçdı. Ən sadiq dostunu itirmiş Ürək özü də itdi bir gün. .. Ağıl da yalnız qaldı. O itmədi, amma ömrünün sonuna kimi darıxdı dostu  Ürək üçün, onun şerləri üçün... O gündən Ağıl və Ürək barışmadı. Ağıl nifrət etdi Gözələ. O gün bu gün uzaq  gəzdi Gözəldən. .. Çünki gözəllərdə Ağıl olmaz əzəldən!

16.04.2012

Я ПОМНЮ...

Я помню тот тенистый сад,

В котором мы с тобой встречались.

Я помнню ночи, что тогда мне

Такими длинными казались.

Я помню серые глаза,
Они мне мило улыбались.

Я помню шепот лживых губ,

Что мне тогда в любви поклялись.

Я помню лишь твои слова,
Они со мной навек остались
"Прости, не жди"-сказал ты мне
И мы с тобою попрощались...

06.07.98

РАЗГОВОР С ЦЫГАНКОЙ.

Скажи цыганка, что мне делать
Если ее еще люблю?
Вот сам того я не желая
Наивный взгляд ее ловлю.

Дай мне отраву, себя я мигом
Этой отравой отравлю.
Пойми цыганка, без нее
Я жить так дальше не могу.

Пусть только скажет и на небо
Ее с собой я унесу.
А не захочет, так и быть
На небо я один пойду.

Без слез, без горя, без обид
Без них душа моя болит.
И вот надеясь я живу,
Что счастье в небесах найду.

20.06.98

ТЫ

Кто встретит вдруг тебя

Вот тот любовь познает.

И навсегда покой свой потеряет,

Но вместе с тем так счастье он познает.

Ты словно тот огонь, что манит мотылька.

Огонь, что виден мне еще издалека.

Но без того огня меня берет тоска.

Тоска, что угнетает и не дает мне сна.

Лишь о тебе мечтая сижу я до поздна.

Хозяйкой моих мыслей ты стала навсегда.

И зная, что не станешь моей ты никогда,

Тобою буду жить я, тобою как всегда.

И вновь сижу я до утра,

И вновь со мной моя тоска.

Тому виной лишь Ты одна,

Одна лишь Ты - моя звезда!

27.06.1998

PEŞMAN OLMUŞAM

Yelkənsiz gəmitək sənsiz qalmışam

Sanki çiçək idim, susuz qalmışam

Bax məni tərk edib getdiyin gündən
Səni sevdiyimə peşman olmuşam.

Bir vaxt xoşbəxt idim mən hər bir kəsdən,
İndi qorxacağam qəfləti səsdən.
Uzaq gəz dedilər sevdiyin kəsdən
Dinlmədiyimçün peşman olmuşam.

Mən yanar ocaqdım, külə dönmüşəm.
Dərin bir dəryaydım, şehə dönmüşəm.
Bu sevgi yolunda bir gül dərsəm də,
Min dəfə tikanlı kol-kos görmüşəm.

İgidlik bir dəfə ölmək ki deyil,
Eşqini hər kəsə bildirmək deyil,
Bir kərə canından keçmək ki deyil
Mən sənin uğrunda hər gün ölmüşəm!!!

SƏNSİZ

 

Bir bilsən nə qədər qəribdir mənə,

Bu evlər, bu yollar, bu həyat sənsiz.

Sanki mən deyiləm, ruhum dolaşır

Bu sakit axşamda səssiz-səmirsiz.

Yarpağı tökülmüş bir ağacam mən,

Nə çiçəyim açar, nə barım olar.

Yağışı qurtarmış bir buludam mən

Söylə, sənsiz nəyin bir mənası var?

Söndürlən ocağın bir külüyəm mən

Qoy küləklər məni göyə sovursun.

Ayırma gəl məni məhəbbətindəm

Məhəbbətin məni hər an qorusun.

ГРОМ ГРЕМИТ...

Гром гремит, льет сильный дождь

Горят дрова в камине

Знаю, что меня ты ждешь

Где-то там в чужбине.

Но любовь наша сильна

Ее не стерли годы,

А вопреки законам зла

Усилили невзгоды.

Я как всегда сижу одна

В душе одни проклятья,

А по щеке течет слеза
Хочу в твои объятья.

 И гром утих, и дождь не льет
Потух огонь в камине
Ты знаешь? А ведь тяжело

Здесь, от тебя вдали мне.

1 августа 1998г.

Для Вас.

                                                                                                         

Я не скажу, что Вам луну достал бы с неба

Цветы же всей вселенной мне Вам не подарить

А вместо караваев я предложу Вам хлеба,

Но знайте, что лишь Вас всегда буду любить.

Нет, не спою я Вам романсов под балконом

И пышных фраз, как жаль, не мастер говорить.

Я Вас хочу взять в жены по всем нашим законам

Но вот не знаю как мне, Вас в этом убедить.

Я не смогу осыпать Вас жемчугом и златом,

К ногам Вашим мой ангел не брошу я ковры

Я не имею виллы и не владею замком,

Лишь скромный домик с садом найдете у горы.

Но из за вас немедля я поборол бы тигра,

Чтоб защитить Вас ангел я смерти скажу «нет»!

Вы для поэта муза, а для певца Вы лира

А для меня Вы все – ведь я простой поэт.

18 августа 1998 г.



DİQQƏT!!! KAMERALAR ÇƏKİR...

   O gün bir toyda idim. Düzü bir az sonra artıq darıxmağa başladım. Toylarımızın çox standart keçdiyini nəzərə alsaq, darıxmamın səbəbini izah etməyə ehtiyac qalmaz. Elə bundan istifadə edərək, başladım insanları izləməyə. Əsl əyləncə elə bu məqam başladı. Cəmiyyətimiz necə də süni imiş, aman Allah?! Kameraların obyektivini öz üzərində hiss edən hər bir kəs həmin an rəqs edərkən hərəkətlərinə, yemək yeyərkən ağzına, hətta yeriyərkən belə yerişinə xüsusi diqqət yetirirdi. Bunlar məni düşünməyə vadar etdi. İnsan əlində olan kameradan bu qədər təsirlənən insan övladı unudub ki, Allahın nəzəri daima onun üzərindədir. İlahinin kamerası o qədər funksionaldır ki, hətta beynimizdən keçənləri belə nəzərdən qaçırmır. İnsanlar isə günah işləməyə davam edir və hər şeyə rağmən insan övladının əlində olan kameradan çəkindikləri qədər, Allahın cəzasından çəkinmirlər. Oysa ki, ey insanlar diqqət!!! Kameralar çəkir...

МОИ СТРАХИ

Меня не сломят удары судьбы

Меня не преклонят ни ветры, ни бури

Я никогда не страшилась борьбы

И жить без борьбы, интересно, смогу ли?

Я не боюсь ни грома, ни смерти

Мне не страшна людская молва

Я ничего не страшусь на свет

Это не ложь и не просто слова

Боюсь я того, что останусь одна

Страшусь, что когда то потеряю тебя

Боюсь стать чужою, боюсь того дня

Когда умру вдали от тебя...

ТУДА

Закрой глаза. Представь себя на облаках

И пусть весь мир останется за гранью

Расслабься. Как будто ты в моих руках

И нет связи с завистью и бранью.

Так пусть душа взлетит туда, где ей и место

Туда, где снова можно слагать любимой песни

Туда, где нет места обыденности, славе

Туда, где памятники еще не воздвигали
Туда, где не осудят за то, что восхваляли.

Мои наброски

Şamın gözəlliyi yanmasındadır

Mənimlə razılaşarsınız ki, bəzən birinin misal üçün gətirdiyi bir ifadə bəzən bir ömür beynimizə həkk olub qalır.

Hələ universitetdə oxuyarkən bir kurs bizdən yuxarı oxuyan, amma yaşca bizdən yaşlı olan bir oğlanın söhbət əsnasında dediyi sadə bir ifadə beləcə mənim yaddaşımda öz yerini tapmışdır. Jurnalist kimi qəzetdə çalışan bu oğlana gözəl şerlər yazdığına görə şair deyərdi tələbələr öz arasında. Sevgi nədir, Şair?- sualına o özünəməxsus tərzdə cavab vermişdir. Birini bir an belə unutmağa nail ola bilmirsənsə deməli sevirsənş. Sevgi elə bir hissdir ki, gecə yarısı dəhşətli diş ağrısına oyandığın anda belə sevdiyin kəsi xatırlayırsan və şirin gizilti keçir qəlbindən, için-için yanırsan sanki ...Düşündüm və bu hissdən məhrum olanlara acıdım düzü. Bu hissin nə olduğundan tamamilə xəbərsiz olanları qınamağa dilim belə varmır. Bədbəxt insanı qınamaq nə dərəcədə düzgün olardı? Bu insanlar insan statusuna belə layiq görülməməlidir məncə.

 İnsan sevirsə, İNSAN-dır... Çünki şamın gözəlliyi yanmasındadır.